Düştü artık akşamlar yakamdan.
İki elim almıyor başımı, avuçlarımın arasına.
Seni düşünmüyorum, başucumda.
Dalmıyorum uyanık kasvetlerin şafağında.
Dünya dar gelmiyor artık inan.
Dönmüş zaten karışık her şey yün yumağına.
Yüzsüzler ayan beyan ortada.
Gitmek, terk etmek ne onursuz bir davranış.
Yüzü kızardı, sadece gök yüzünün.
Geride kalan isen, uzun sürer anlamlandırman.
Engel olur birde umut.
Başka bir aptallık birde beklemek, saflık.
Şeytani bir hinlikle oyalanırsın.
Askıda bir palto gibi bekletilirsin.
Kış nasılsa gelecek, umut edersin.
Değişir modan, kalırsın birçok kışta.
Rengin değişir, solarsın.
Böylesi bir umut kahrolası.
Kenan Gezici 15 /01/2026
Kayıt Tarihi : 16.1.2026 01:19:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!