Her an daha keskin yaklaşıyor.
Sevdim, amansız kokusunu.
Kabullendim ben bu sonu.
Koynumda saklıymış olası.
Demir şıngırtılarıydı hayatım.
Yaşayan ölüler kaybetti ışığı.
Misali yok benim yalnızlığımın.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta