İçine çeker sanır bazen insan kendini,
Okyanusun ıssız, kapkaranlık derinliği.
Bir yandan da sarıp sarmalar tüm bedenini,
Okyanusun hayat veren masmavi suları.
Huzur verir dalgaların şırıldayan sesi,
Kulaçlar atarak aşar suları, sahili...
Yüzer, yüzebildiğince keşfeder her şeyi,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta