İçine çeker sanır bazen insan kendini,
Okyanusun ıssız, kapkaranlık derinliği.
Bir yandan da sarıp sarmalar tüm bedenini,
Okyanusun hayat veren masmavi suları.
Huzur verir dalgaların şırıldayan sesi,
Kulaçlar atarak aşar suları, sahili...
Yüzer, yüzebildiğince keşfeder her şeyi,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta