Neresindesin bu dünyanın
Yorgun düşlerin, içinden çıktım.
Yüreğim yorgun, zihnim yorgun,
Dokunmaz huzur, varlığımdan aktım.
Tenim yorgun, ruhum yorgun.
Masmavi özgürlük gibi…
Mavi bir okyanus oldum,
Dalgalarımda sorguladım hayatı,
Dövdüm kıyıları yüreğim haykırdı.
Dilim kesilmiş sesim duyulmuyor gibi
Mis kokan orman gülüm
Ömrümden koptu ömür, sen gidince,
Aldığım nefesin, miadı doldu tenimde,
Kollarımı boşluk sarar, tutsan elinde,
Bir avare misali, yokluğunda kayboldum.
Mısralar dudaklarımdan…
Yüreğimde günün mahmurluğu,
Sanki derin bir deniz…
Boğuluyorum kulaç attıkça,
Sevgim nefessiz.
Nursel Bozan…
Nerelerde düşüncelerin, sende değil,
Umursamaz zamanda kaybolmuş.
Rüzgârla sürüklenmiş yıldızlara doğru,
Serilmiş boyluca sessizliğin çimenlerine,
Nedensiz yaşıyorum…
Öyle bir yalnızlık ki; kendimle yabancıyım.
Amaçsız ve yarınsız soluklarda,
Nefesim yorgun, isteksiz…
Gördüğüm sadece, bir karanlık ve içi boş yüzler,
Ne dersin…
Kocaman bir yürek atışı, var içimde
Duy beni, sevgimden gelen sesimi duy,
Anla bir kez olsun, tut ellerimi sıkıca,
Hisset yüreğimi, sevgide buluşalım mı?
Mutlu yıllar adamım
Bu günde gözlerim seni aradı.
Kocaman olmuş bakışlarında…
Gülen gözlerinin hayat dolu ferinde,
Zaman yolculuğuna birlikte çıktık,
Mutlu yıllar adamım
Bu günde gözlerim seni aradı.
Kocaman olmuş bakışlarında…
Gülen gözlerinin hayat dolu ferinde,
Zaman yolculuğuna birlikte çıktık,
Mutlu yıllar dostluklara
Olamazdım annem-babam olmasaydı.
Kaç yıl geçti, ömür denen zamandan.
Tatlıda yaşadım, acıyıdı tattım.
Âdemoğluyum, yanlışta yaptım
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!