Ömrü, arasın umutlarım…
Karanlık sessizce sokuluyor.
Varlığımı benden alıyor.
Suskun dilimde, bir hece sürünüyor.
Duygularım dile gelmiyor.
Ömrüm aşk nefesimdir…
Görmüyorsan beni, bakma boşuna,
Gözlerimden dökülen, yürek sesimdir.
Sevmiyorsan söyle, çıkmam karşına,
Ömrümden çaldığın, aşk nefesimdir.
Ömrümdesin
Tenimden aşk sen olur akar.
Gözümden yaş sel olur taşar.
Gönlümden his kuş olur uçar.
Gökyüzüm sen ol mavi sevdam.
Ömrümde yaşıyorsun…
Gözlerime doluyor senli anılarım.
Dökülüyorum, işte o an ben,
Tenine dokunuyor, sımsıkı sarılışım…
Yıkılıyorum mazimin, uçurumlarından.
Ömrüme dövme yapmış gibi…
Hayallerimi besleyen ruhunu özledim
Beni alıp götüren rüzgârını sevdim
Uçuyorum kanatsız tenim hükümsüz
Bedenimde yok oldum gibi kayboldum…
Ömrüme düşen aklar…
Yoruldum bu ömrün, son nefesindeyim,
Yaşama küskünüm, herkese dargın.
Elimde dört as varken, hep pas demişim.
Zamanda durgun su, canıma bıçkın…
Ömrüm neşesiz…
Yüreğimin yangını, sönmez depreşir.
Ateşimin her biri, yanıp küllenir.
Anlamsız bakan gözün, dili söylenir.
Yokluğunda yaralı, bir yüreğim var.
Ne yapsam dönemiyorum…
Yüreğime astım seni, aşkına müebbet biçtim,
Gardiyan duygun içimde, ruhuna sevgimi ektim,
Al beni de sakla sende, bu ömrü aşkında çektim,
Yarım kalmasın istersen, bu sevgimize şahidim…
Neye yarar hey…
Tüttüm gökyüzüne, boşluğa tırmanarak.
Kendimi yaktım aslında, senle tutuşturarak.
Tenim yandı, ruhum yandı, küllerim un ufak.
Bu gün yangın oldum, duman oldum, hey…
Nokta oluyorum…
Rüzgârın ektiği, toz bulutu oldum,
Savurdum ruhumu, dört mevsime,
Çılgın bedenim, adımladı kaderini,
Yorulmadım, duygularda koştum…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!