Öksüz Kelimeler Şiiri - Önder Özkaran

Ben ki çırağıyım mutlulukların
Hüzünlerin, benim yegane üstadı
Yaşadım en hazin ayrılıkları,
Suskunluğuyum titreyen dudakların

Gecelerce çektim, uykusuz gözlere
Damla damla ağıt oldum, çağladım
Nerede bekleyen var, yanındaydım
Girdim kollarına, sarıldım ellerine

Şiir oldum yazana, kalem uzattım
Merhale merhale dizildim yapraklara
Sokaklarda buz kesmiş duvarlara
Bir sayfaya, bir tuğlaya yazıldım

Nasır tuttu, haccar gibi avuçlarım
Korktum, incinir diye severken birini
Ne sevebildim, ne de gördüm beni seveni
Kan tükürdü, gülerken dudaklarım

Bana yakışır susmak, donmuş bakışlarda
Cümleler utanır, dilime namahremdir
Yediğim zakkum, içtiğim zehirdir
Hüznün katresi dolaşır damarlarımda

Bazen yaprak oldum düştüm dalımdan
Bazen kuş gibi göçtüm yükümü alıp
Sakın düşmeyin peşime, bana aldanıp
Bir diyar ki yalnızlık, düşmez yakanızdan

Ben ki yağmurum karanlık gökyüzünde
Güneş nedir bilmem, bilmem günyüzünü
Haykırsam dönüp bakmaz kimse yüzünü
Bir talihsiz şairim, öksüz kelimelerde