Okan Kuzu Şiirleri - Şair Okan Kuzu

Çamurlu sevdaların,
Lekesiz sevdalısı.
Ne olur affet beni.
Milyon kere affet...
Kelebekler gibi affet...
Yıldızlar kadar affet...

Artık yeter bunca yalnızlığa ve milyonlarca sensizliğe.
Geride bıraktığın; dikiş tutmayan onlarca yara bere,
Sonbahar sonrası ayaz karanlıklar,
Ve yangında kurtarılması gereken yüzlerce "resmi gözyaşım" var.

Yeter...

Araf'tayım sanki.
Nefretle özlemin arasında ince bir çizgi.
Bir adım geri atsam sevebilir,
İleri atsam ölebilirim.
Özledim seni.
İlk gün heyecanı gibi.

Şimdi kapıyı ardın sıra kapatıp,
Beni öylece bırakıp gidiyor musun?
Eski bir eşya gibi fırlatıp bir kenara,
Arkana bile dönüp bakmadan,
Hiç bir söz söylemeyip,
Hiç bir soru sormadan,

Bir gidiş lazım bana şimdi.
Ve bir elveda kelimesi.
Bilinmeyen bir yerin kuytusuna bir yolculuk.
Utanıp içimdeki çocuklardan bir kaç ağlayış.
Bir gidiş lazım şimdi bana,
Kırmızı haykırışlardan gizli bir kaçış.

Bir şarkı söylemekteyim bu gece.
İçimde anlamsız korku ve kaygılar.
Geleceğin anlamsızlığı düşlerimde.
Bir çocuk sevgisi varki yüreğimde,
Belki de hiç evlenemeyeceğimi bile bile,
Hiç bir gerçek sevda kokusu tadmayacak olsam bile

Şimdi çok garip zaman.
Dakikalar bir başka uzun sanki bu gece.
Bense çok anlamsızım be dünya.
Manasız bir yerlerdeyimn sanki.

Güzel düşünceleri tekme tokat kovdum bu gece.

Bugece ay doğduğunda,
Bir şarkı tut benim için.
Kulaklarına sok iyice.
Ruhuna kadar işlesin ahengi.
Ve ellerin titreyinceye kadar dinle,
Kalbine kazı bu sesi.

Şair: "Sen elmayı seviyorsun diye elmanın da seni sevmesi şart mı?" der.
Doğru söyler.
Zira çürük elma, daima kurdu sever.

Islak bir sonbahar şarkısı bugün.
Dudaklarımdan dostuluğun nameleri dökülüyor.
Bir dost geliyor aklıma hep bu mevsim.
Kardeşlikten öte,
Arkadaştan daha yakın.
Güzelliğinin tarifi olmayan,