Okan Kuzu Şiirleri - Şair Okan Kuzu

Sensizliğe on kala şimdi zaman.
Ve bir elvedaya sarılmakta yelkovan.
Bense ellerini düşünmekteyim.
Gözlerine dokunmaktayım hala.
Sensiz bir aşkı kucaklamaktayım gece yarıları.
Acılarımı rakılara vurmaktayım.

Şimdi ne kadar da uzaksın bana.
Sanki sen orta yerindesin cennetin,
Ben cehennemin ucunda.
Kelimeler ne kadar da masum oysa.
Bakışmalar ne kadar da uzak gözlerimize.
Ah o ağlaşmalar gizli gizli.

Yine gidiyorsun öyle mi?
Hemde bu üzgün sonbahar mevsimi,
Hemde hiç olmamış gibi.
Beni böyle yarım bırakıp,
Aynamdaki ruj lekesi gibi mi yani?
Eğer öyleyse dur.

Artık gidiyorum bu şehirden.
Nice gözyaşları bırakıyorum arkamda.
Anılar, kaldırımlar gibi diziliyor gözlerime.
Ve çok zor geliyor bırakıp gitmek.
Seni ardımda gözü yaşlı bırakmak.
Bir daha gözlerine bakamamak.

Birşeyler oluyor şehrimize yine.
Kırılıp dökülüyor duvarlarımız.
Perdelerimiz yanıyor penceremizde,
Darma dağın bütün eşyalarımız.

Birşeyler duyuyorum şehrimizde yine.

Gülüşünü seviyorum.
O tatlı, masum gülüşünü.
Onları bir kutuya koyacağım.
Üzerini zincirleyip kaldıracağım.
Bir zindana atacağım sonra,
Kilitler üzerine kilit vuracağım.

İlk defa çocuk olmak istedim bu gece.
Oyuncaklarım olsun istedim büyük küçük.
Uçurtma uçurayım rüzgarlı düşlerimde.
Yol yapayım minik taşlardan kalbine gidilen.
Rüzgar olayım, su olayım, dokunayım ellerine.
Ve sen öyle bak ki gözlerime,

Aşk, gururunu yere sermek arkadaş.
Kadehlerde bulmak kendini.
Bir dostun muhabbetinde yada,
Yalana çok benzeyen bir doğru sözüne inanmak.

Aşk, sarhoş olmak arkadaş.

Bana yaklaştın.
İlk kez bu kadar yaklaştın.
Ellerime değdin.
Ruhumun en ücra noktasına kadar dokundun.
İçimden birşeyler kopardın yine.
Yine beni benden aldın.

Git ne olur bu şehirden.
Git kalbimden.
Ne olur git.
Uğrama bir daha kıyılarına ruhumun.
Rahat bırak düşüncelerimi.
Bırak sensizlikte yaşayayım seni.