Okan Kuzu Şiirleri - Şair Okan Kuzu

Artık sevmiyorum seni.
Ve hiç ağlamıyorum geceleri.
Yastığında bir başkası yatıyor artık.
Sabahları senin kokunla uyanmıyorum.
Bakmıyorum baş ucumda duran fotoğraflarına.
Zaten yırtıp attım denize hepsini.

Bir sen düşün.
Hiç bir güzelliğe benzemeyen.
Ve hiç bir benzetmesi olmayan bir şiir.
Hissetmesi zor mutluluk gibi.
Acı vermeli yaşadığında, farketmeden.
Anlamamalısın ne olduğunu.

Hatırlar mısın sevgilim?
Bir sonbahar perşembesiydi.
İlk kez dokunmuştum tenine.
Gözlerinin derinliklerinde kaybolup,
Çekmiştim seni içime.
Ruhuma işlemişti sanki,

Bir kuş olsam keşke.
Özgürce dolaşsam,
Masmavi gökyüzünde.

Kanadımda sevgi taşısam.
Dolaşsam tüm dünyayı,

Bir gün var seni unutabilmeme.
Akrebin yelkovanı yendiği,
Üçle beş arası bir yerde.

Bir an var işte bu gece,
Usun usul yaklaşmakta gittikçe.

Aşıklık üstündür bütün acı ve keder hallerinden.
Buhranı gizlidir kendi kabuğunda.
Gelip geçtiği yerdir köşebaşı kırgın kalpler.
Ve sarhoş halidir birnevi.
Sancılı düşlerin mayhoşluğudur hatta bazen.
Bir yağmur damlası berraklığıdır varlığı.

Zorluklar denizindeyiz şimdi.
Binlerce girdap var yolumuzda.
Fırtınalarla boğuşmaktayız.
Ve daha nicesi önümüzde.
Korkuyoruz.
Savrulmaktan,

Bir cıgara çekeceksin geceleri.
Ciğerlerine yalnızlık dolacak.
Ruhun bensizlikten uyuşacak,
Susacaksın.
Sonra derin bir iç çekeceksin.
Nefesin yetmeyecek yok oluşlara.

Bir şey var içimde,
Sana anlatmak istediğim.
Sessiz bir çığlık gibi,
Büyüyor içimde.
Nasıl desem ki.
Sanki;

Artık yalnızım galiba.
Ne beni seven birisi,
Ne de söz veren var.
Yalanmış zaten sözler.
Tutulmadı ki yeminler.
Ama her sözüne inandım senin.