Oysa yaşamaksa rüzgârın adı
Bir bulut geride kalsan ne olur?
Ayağında yükü varsa yaşamın
Tayın sırtında koşsan ne olur?
Ne kadar gittik diye dönüp baktığında,
sehpalara taşındı gölgesi kentin
çarmıha vuruldu sessiz duvarlar
gecenin mor sularında
ışığıyla sardı karanlığın terini.
kırılmadı omzu rüzgârın yüküne
elimde kalan son resim
bitmeyen bir cümlenin ortasında
yarım kalan bir nefes gibi
atsam, sen gider
Dedim ya sana gitme,
Sensiz; sakat umutlarım bastonunu vurur..
kendini imha eder bütün ikramiyeler
bekleyişlerime su uzatır yılkı atları..
Bugün rüzgâr hiç esmiyor,
Martılar fazla suskun...
Sokağın köşesinde tanıdık bir gölge,
Belki ben,
Belki benden kalan...
Sevgili günlük;
Bence hayat;
iki doğru arasında bükülen bir çizgi,
bir ucu yüreğe bağlı,
diğer ucu gerçeğe.
Bir gün olup da çok uzaklara gideceğim,
nerede ineceğim bilmeden bir trene bineceğim mesela.
Sonra soracaklar: Hangi durakta ineceksin? diye...
Sonbahar olsun diyeceğim adı — kışı sevmem ben.
Yıldızlar yazın daha çok görünür,
Bir şey demedim,
Demek de istemedim.
Çünkü bazen
Anlatmak, olanı eksiltir.
Sadece suskun bir ilkbahardı.
bazen yarasını göstermez giden
bazen yara sen olursun da bakamıyorum diyemez yüzüne..
bazen de sen gör diye bekler
ama her ne olursa olsun kimse gitmez aslında, kendine yenilir insan..
kendine gider insan kendine çekilir kalır ve mutlaka bir iz bırakır..
bazen yara sanar sararsın,
Ben bu şarkıyı söylerken
Saçlarım hâlâ siyahtı,
Yaşım 30 u geçmişti,
Yüreğimi burkmamıştı daha doktor.
Oysa seni 25'inde darağacına götürdüler..
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!