Kalabalıklar geçiyor önümden,
yüzler birbirine karışıyor.
Ben ise bir köşede,
sessizliğin elinden tutmuş yürüyorum.
Ne bir ses çağırıyor beni,
Yarım kaldı sanmıştım
meğer tamamı buymuş
Ben sonunu beklerken
hayat çoktan noktayı koymuş
Yaşamla ölüm arasında
ince bir çizgide yürüyorum bugün
bir yanım hâlâ sana sarılmak istiyor
bir yanım toprağın sessizliğine yakın
Nefes alıyorum
Daha 3 saniye öncesini göremezken.
Yıllar sonrasının
hayalını kurduk belki bu yüzden
belkiden çok sevdiğimizden KAYBETTİK...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!