Oğul Kokan Rüzgarlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Hilal doğdu göklere bu gün,
Şenlik değil, evimde hüzün,
Bayram gelmiş benim neyime,
Yaşla doldu yine iki gözüm,
Hasret vurdu garip sineme,
Matem tutar gece ve gündüz.
*
Kutsal vatan toprağı için,
Can verildi o sancak için,
Virane olmuş şu haneler,
Siper oldu gövdeler, niçin?
Sılaya hasret gitse bile,
Çelik zırha dur dendi elbet,
Coşkun sular yolundan şaşmaz,
Akıp gider sonsuz rahmete,
Diller aynı duayı okur,
Gönül aynı sevdayı dokur,
Birlik oldu bak tüm neferler,
Ayrı gayrı düşmedi erler.
*
Yıllar geçti dinmedi sızı,
Alnımızda o kara yazı,
Validenin o hasretidir,
Açan güller, baharı, yazı,
Yağmur gibi yağdı kederler,
Sabır taşı çatladı o an,
Karlar yağdı gönül dağına,
Dondu hisler, kalmadı derman,
Beklediği o civan mertti,
Umutları tükendi bitti,
Geceler hep asıra döndü,
Mevsimler de kışlara gitti,
Uzak eller paylaştı derdi.
*
El öpmeye gelenler durur,
Şu kalbimi yokluğun vurur,
Şeker değil acıdır aşım,
Gözlerimde hayalin kurur,
Sen yoksun ya bayramdır boşa,
Yüreğimde yangın kudurur.
*
Yurt uğruna serilen o ten,
Kefensizce gömülen beden,
Yıkık dökük olsa da ocak,
Kale gibi durdu bu maden,
Geri adım atmadı kimse,
Hedef belli, yol belli idi,
Akıp giden zaman durmuştu,
Sözler senet, yeminler kavi,
Tek bir yürek, tek bir bilekti,
Hepsi aynı nura aşıktı,
Bölünmedi o sağlam duvar,
Düşmanlara korku saçıldı.
*
Gören gözler şahittir buna,
Boyandılar o kızıl kana,
Anaların feryadı susmaz,
Çiçek soldu, döndü samana,
Gözyaşları sel oldu aktı,
Yaprak düştü kuru dalından,
Soğuk vurdu ince hisleri,
Haber gelmez oldu yolundan,
Beklenen o yiğit gelmedi,
Hayalleri suya düşürdü,
Zaman durmaz akıp gidiyor,
Aylar yılları peşine sürdü,
Gurbet eller yasa büründü.
*
Bayram sabahı ezan sesi,
Kesildi şu ruhun nefesi,
Mezarına su döktüm oğul,
Oldu dünya kulun kafesi,
Dualarım sana ulaşsın,
Cennet olsun mekanın hepsi.
*
Bir avuçluk o kara toprak,
Üstüne de örtülen bayrak,
Özgürlüktür bunun bedeli,
Dalgalanır göklerde berrak,
Yıkılsa da taş üstüne taş,
Engel oldu imanlı o döş,
Nehir olsa tersine akmaz,
Engel tanımaz bu yürüyüş,
Lisan aynı, gönül aynıdır,
Kuvvet bulur özünde elbet,
Tek bir sesle inledi dağlar,
Bölünemez bu ulu mabet.
*
Şerefli bir maziye tanık,
Alınlarda yazılan o hak,
Anaların özlemi bitmez,
Bahçedeki güllere bir bak,
Rahmet olup yağar semadan,
Sarardı bak daldaki yaprak,
Buz kesti o sıcak duygular,
Yürek sustu, sözler de çorak,
Gözlediği aslanı yoktu,
Ümitleri terk etti onu,
Geceler günü kovaladı,
Bilinmez ki bu işin sonu,
Yaban eller paylaştı yası.
*
Oğul kokan rüzgarlar eser,
Acı haber bağrımı keser,
Şehit düştü Mehmed'im benim,
Kaldı geriye şanlı eser,
Bayramın mübarek olsun can,
Sensiz geçen zamana küser.