Öğretmenim pencereden,
Çocukları izliyorsun.
Belli nemli gözlerinden,
Onları çok özlüyorsun.
Ağlayan bir çocuk görsen,
“Derdin nedir?” diye sorsan,
Yarasına merhem sürsen,
Can evinden sızlıyorsun.
Öğretmenim acep niye
Hüzünlüsün her saniye?
Çocuklar ağlıyor diye,
Ciğerini gözlüyorsun.
Kayıt Tarihi : 18.08.2026 11:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!