Öfke Şiiri - Veysi Çiftçi

Kulakları sağır eden dehşetin çığlıyım ben!..

Damardaki kanı donduran vahşetin kimliğiyim ben!..

En temiz yüreklere günah tohumlarını ben ekerim

Lanet sinmiş ruhun en hain uğursuzluğunu beklerim

Kan kızılı gözlerde intikam perdesi benim

Gecenin en karanlık yerinde kâbusun sesi benim

Günahkârın beyninde vicdan azabıyım ben!..

Nefretin bilinmeyen en gaddarca gazabıyım ben!..

Dehşetten donup kalmış umutsuz gözlerdeyim

En son nefesle gelen yarım sözlerdeyim

Hor görülmüş birinin çocukluk korkusuyum

Yargısız bir infazın günahkâr tortusuyum

Şairin karanlık ruhunun cezasıyım ben!..

Tenhada hain bir cinayetin rızasıyım ben!..

Korkudan kesilen son soluğun sesiyim

Huzur bulamayacak cani bir ruhun ta kendisiyim

Ne zaman bir çığlık karanlığı bölse gecenin bir vakti

Yine uyandırır bendeki hiç bitmeyecek laneti

Bu lanet uğursuzluğu örtecek mezar çamuru benim

Kötülüğe yağacak nefretin gazap yağmuru benim