Odamda kaldım. Şiiri - Fehmi Tazegül

Birgün gireceğiz kara toprağa.
Zulümler nasıl sığarki bu çağa.
Kar yağmıştır çiçekler açan dağa.
Yıllardır odamda kaldım çaresiz.

Derman bulunmaz kötü halime.
Acılarım kederlerim çöktü içime.
Uykular uğramaz oldu geceme.
Yıllardır odamda kaldım çaresiz.

Bırakmaz fakir yoksulluk peşimi.
Yetimi görürsem bozar neşemi.
Hakketmiyoruz böyle bir yaşamı.
Yıllardır odamda kaldım çaresiz.

Fehmi.
İhaneti olur yaşanan her aşkın.
Esiri olmuşuz paralarla köşkün.
Sonradan gören insanlar şaşkın.
Yıllardır odamda kaldım çaresiz.