Sessizliğin anlına ihaneti yazdı karanlık
Hırçın denizlerde bir sebepsiz sükut
Mevsimler boyu giydi bedenim suskunluk
Sonsuzluk uykusuna sermaye olduk
Kelimeler aramızda ama
Heceye küsmüştü gönlüm
Kendi karanlığından sıyrılıp
Hakikatin ışığına yönelen bu gönül
Ufukta bir yağmur bulutu görse
Melekler bizim için ağladı sanıyor
Herkes yağmuru bulutlardan beklerken
Taş kesilmiş kalplerin çatlayışını şimşek sanır.
Gökte parlayan ışığı önemsemez
Her zamaki gibi;
Yürekleri yalnız bırakır
Çekip gider odalarına kapanır
Kayıt Tarihi : 7.07.2026 10:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!