Ocağı Batasıca Şiiri - Sadık Kocabaş

Ocağı Batasıca
Hangi rüzgâr esti, yıktı bendimi?
Yine sende buldum garip kendimi.
Çevirdin tersine dönen devrimi,
Geldin mi karşıma, ocağı batasıca!

Diyar diyar gezdim, ezdin sinemi,
Sırtıma yükledim derdi, sitemi.
Bu geliş vuslat mı, yoksa hile mi?
Eridim bittim ben, ocağı batasıca!

Dilim zehir kusar, gönlümde düğün,
Kahrına kurbanım, bilesin her gün.
Bitmedi şu ömrün kurduğu sürgün,
Sardın mı ruhumu, ocağı batasıca!

Sitemim sevdamdan, öfkem nazımdan,
Anla şu hâlimi dertli sazımdan.
Kalemsiz Şair’im, doldum sızından,
Ayırdın baharı, ocağı batasıca!

Yıllardır sakladım, sönmez közümü,
Feleğe söyledim acı sözümü.
Kırk yıl sonra gördüm gülen yüzümü,
Şükür ki kavuştum, ocağı batasıca!