O Zamanlar Şiiri - Özcan İşler 2

O zamanlar sokaklar çamurluydu,
ayaklarımız çıplaktı.
Ama rüyalarımız kunduralıydı.

O zamanlar ekmek küçüktü,
paylaşmak büyüktü.
Güven kelimesi sözlükte değil,
komşunun avuç içindeydi.

O zamanlar vatan “ana”ydı.
Kimse anasına laf ettirmezdi.
Eksik görür tamir eder,
yabancıya teslim etmezdik.

O zamanlar destan okurduk,
tarihle büyürdük.
Otuz altı parça yoktu,
tek yürek vardı.

O zamanlar veren el üstündü,
alan el minnettar.
Gökkuşağına çiçek atardık,
altında ihanet değil umut birikirdi.

Şimdi çok şey değişti.
Ama o çocuklar hala bir yerde,
Aynı rüyaları görüyorlar.
Ve rüyası olan milletler ölmez.

Özcan İşler