O şiir Şiiri - Kenan Uluşahin

Bir sınıf kapısı gibi kapandı ömrüm,
Tebeşir tozları kaldı avuçlarımda.
Anlattığım her sayı,bir umut
Bir çocuğun yarınına karıştı aslında..

Kızlarım...
Gözlerinizde büyüyen hayatı gördüm,
Her gülüşünüzde yeniden doğdum.
Bilin ki en güzel eserimsiniz,
Adımı değil, sevgimi taşıyın yol boyunca..

Deryam…
Adın gibi engin, sabrın gibi derin,
Omuz omuza yürüdüğümüz yıllar
En kıymetli hazinem oldu benim.
Birlikte susmayı bile anladık bazen,
İşte o yüzden hiç eksik değildim.

Annem, babam…
Sizden aldım ilk nefesi, ilk duayı,
Hayata tutunmayı sizden öğrendim.
Varlığınız bir çınar gölgesi gibi
Her zaman üstümdeydi, bilirdim.
Hakkınızı helal edin…
Ben sizden razıydım, siz de benden olun.

Kız Kardeşlerim, ağabeyim…
Aynı kökten dallandık hayata,
Rüzgâr esse de kopmadık birbirimizden.
Bilirim, ben gitsem de
Bir yanım sizde yaşamaya devam eder..

Ve öğrencilerim...
Her biriniz yüreğime bir satır yazdı.
öğrettim, öğrendim de aslında;
Sizlerin bakışlarıyla yenilenmeyi...
Karanlık yollarımda
Her biriniz bir ışık oldunuz bana..
Eğer bir gün yolunuz karanlığa düşerse
Hatırlayın: içinizdeki umut en büyük öğretmendir ve ben sizinleyim..

Dostlarım…
Bir kahkahanın içinde saklıydı ömür,
Bir çayın buharında paylaştık zamanı.
Ne eksik ne fazla, tam da olması gerektiği gibi
Güzel izler bıraktınız kalbimde..

Şimdi vakit…
Sessizce aranızdan ayrılma vakti.
Bir rüzgâr gibi geçip gideceğim belki,
Ama bilin ki
Sevgi, benden size kalan en gerçek şeydi.
Hoşça kalın…
Ben sizde kaldım..