O Ev Şiiri - Kenan Gezici

Hangi ev başımı vurduğum mu.
Direnmiş ben gibi okkalı kelimelere.
Kimi zaman dağ başında sürünmüş.
El gibi dile düşmüş.
Sızmamış karanlıkta bir ışık.
Görmemiş gün yüzü bey gibi.
Olmamış balkonlarından tırmanan.
Sarmaşıklarla bezenmemiş hayali.
Beyaz dumanlı evlere özenmiş.
Pembeden panjurları olmamış.
Sevmiş ama hiç sevilmemiş.
Zalimlerin çağında.
Dönünce bir köşeden.
Gelinmemiş ona.
Hep orda durmuş.
Hikayeler gelmiş geçmiş.
Bayağı kalmış kısa.

Kenan Gezici 06 /01/2026