Hangi ev başımı vurduğum mu.
Direnmiş ben gibi okkalı kelimelere.
Kimi zaman dağ başında sürünmüş.
El gibi dile düşmüş.
Sızmamış karanlıkta bir ışık.
Görmemiş gün yüzü bey gibi.
Olmamış balkonlarından tırmanan.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta