Çocuktuk...
Siyah beyaz televizyonlar bile yoktu .
Hep korkuttular bizi !
İnle cinle ,hırsızlarla, hayaletle,
Sorularımıza verdikleri tepkilerle,
Umursamaz tavırlar takınarak ,
Avuçlarımıza vurdukları cetvelle ,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
