Nurullah Muslu Şiirleri - Şair Nurullah ...

Böyle bir günüde heder edersen,
Buz tuttu yüreğim yazım kalmadı,
Hâlâ savsaklayıp bugün yarın dersen,
Gayri sana söyleyecek sözüm kalmadı...

Sana sunmak için neyi hazır eylesem,

Çatma kaşlarını gamlanma günül,
Gam insanı yıkar tarumar eder,
Somurtma ne olursun her daim gül
Gülersen hayata gam keder gider...

Gül'e atfedilen tebessüm neden,

Merhaba ey gül yüzlü gamzeli
Arkadaşlık isteğini kabul eyledim,
Varlığı ruhumu okşayan seher yeli,
Varlığım armağan olsun isterim…
Arkadaşlık isteğini kabul eyledim...

Gardaşım Bünyamin...
Benim bir gardaşım var adı Bünyamin.
Eli açık gönlü bol sizlere yemin.
Lâkin biraz berduş eminim emin.
Ona baktıkça kendi gençliğim gelir aklıma...

Bana geleceksen beni yaşa yaşat öyle gel,
Bana geleceksen aşk yolculuğunu başlat öyle gel,
Bana geleceksen menfi düşünceleri at öyle gel,
Bana geleceksen gönül kuşunu sal öyle gel...
Bana geleceksen rengarek güzelliklerini al öyle gel...

Geleceksin diye ümitlerimi meze yaptım bekledim.
Şaha kalkan arzularımı o ümitle besledim.
Sessiz çığlıklar ile her gece mehtaba seslendim.
Yıldız yağmurlarıyla sırılsıklam oldum nerdesin???

Sorsana kalbine aşk melekleri çerağları yaktımı..!?

Arkamdan konuşup beste yapanlar,
Yüzüme konuşunda düet yapalım,
Şahsıma utanmadan dil uzatan'lar,
Karşıma çıkın birlikte düet yapalım...

Arkadan konuşmak giybettir gıybet,

Gönül al yoksa iflah olmazsın,
Gönül kırmak Kâbe’yi yıkmak gibidir,
Gönül al yoksa menzilini bulamazsın,
Gönül kırmak Beytullah’ı yıkmak gibidir…

Gönül vardır Hakkın Kapısını aralar,

Evladın, zulmünü, kardeşin kahpeliğini, kadının İhanetini gördüm,
Bütün olumsuzluklarla kendimi hücreme hapsettim bir duvar ördüm,
Dost mazide kaldı, menfaat dostun yerini aldı, bilin ki ben ruhen öldüm,
Beni tekrar hayata döndürecek olan, kaf dağında'ki, zümrüdü-ankadır...
Yaşananların sorumlusu, doymak bilmeyen nefsim, zalim dünyadır...

Dostum dediğinden bir darbe yersen,
Yanar yüreğin kor alev yanar,
Dostum dediğini düşman görürsen,
Durmaz göz yaşların çağlarda çağlar...

Artık yıkılmıştır o yüce dağların,