Nurullah Muslu Şiirleri - Şair Nurullah ...

Gardaşım Bünyamin...
Benim bir gardaşım var adı Bünyamin.
Eli açık gönlü bol sizlere yemin.
Lâkin biraz berduş eminim emin.
Ona baktıkça kendi gençliğim gelir aklıma...

Bana geleceksen beni yaşa yaşat öyle gel,
Bana geleceksen aşk yolculuğunu başlat öyle gel,
Bana geleceksen menfi düşünceleri at öyle gel,
Bana geleceksen gönül kuşunu sal öyle gel...
Bana geleceksen rengarek güzelliklerini al öyle gel...

Geleceksin diye ümitlerimi meze yaptım bekledim.
Şaha kalkan arzularımı o ümitle besledim.
Sessiz çığlıklar ile her gece mehtaba seslendim.
Yıldız yağmurlarıyla sırılsıklam oldum nerdesin???

Sorsana kalbine aşk melekleri çerağları yaktımı..!?

Arkamdan konuşup beste yapanlar,
Yüzüme konuşunda düet yapalım,
Şahsıma utanmadan dil uzatan'lar,
Karşıma çıkın birlikte düet yapalım...

Arkadan konuşmak giybettir gıybet,

Bazen lütfedip cevap yazardın, avunurdum,
Bazen ansızın çıkar gelirdin sevinirdim,
Bazen böyle ortadan kaybolurdun ölürdüm,
Allah aşkı na söyle ne yaptığının farkında mısın...

Hiç mi insafin yok ki böyle yaparsın,

Fatıma can anamın adıdır Fatıma,
Benim sebebi varlığımdır Fatıma,
Yokluğu can evimde yaradır yara,
Her seherde Dualarımdır Fatıma...

Fatıma deyince yüreğim yanar,

Filistinde Hamas.
Nemrutun ateşiyle alemi İslam yanıyor.
Çaresizlik içinde düşmana bel bağlıyor,
Oysaki Anadolu içten içe yanıp çağlıyor,
Bir gece ansızın sana geldim Filistin...

Seyrederim çaresizce dramı,
Allahım mümine bunlar revanı,
Kaldır artık üstümüzden bu gamı,
Yüreğim canhıraş ağlıyorum Filistin.

Fosfor bombaları yüreğimde patlıyor,

Münafıklık kol geziyor bu alemde,
Adı Müslüman kalbi bilmem ne bela,
Tamahkar olmuşsa o haramzade,
O Müslümanım dese ne yazar hâlâ..
Adi Müslüman kendi bilmem ne bela...

Susuz bırakma gülünü soldurur sun demedim mi?
Aşkın efsunlu gülünü öldürürsün demedim mi?
Âlemi ağlanacak haline güldürürsün demedim mi?
Ne olacak şimdi halim, daraldı gönül kafesim...
Aşkullah’a dayanmayan, aşk değildir gafil nefsim...