Cihan bir göldedir, aslı sendedir,
Ruhum kafes içinde, derman sendedir.
Mahzun gönlüm her nefeste sendedir,
Mahçup ömrüm her cihanda sendedir.
Gurbet elde yollar sana bağlanır,
Gece benden renk alır, sabah gözümden doğar,
İçimdeki fırtına, bin bir cihânı boğar.
Sanma ki bu bedene, sığar o ulu deryâr,
Rahmet benim, nur benim; bulut benden yağar.
Cihânı nûr ile doldurdu o şâh-ı rûh-ı revânım,
Gönül mülküne sultan oldu, gitmedi bir ânım.
Güneş doğdu içimden, zerreler hep raksa başladı,
Ezelden parlayan bir nûrdur, aslım u erkânım.
Evvel benim, ahir benim, her zerrede zahir ben,
Batın içinde gizlenen, her dildeki şair ben.
Varlığın öz nakışıyım, her aynada akseden,
Sükût içindeki feryat, hükümdeki mühür ben.
Sorgu-sual eylemeyin, hâkim benim, mahkûm ben,
Sessiz bir gemidir rüzgârın kucağında,
Hayat dediğin masal, bir mumun sıcağında.
Hangi el dokuduysa bu görünmez atlası,
Düğümlenir her nefes, kaderin kucağında.
Dağların zirvesinde unutulmuş kar gibi,
Gönül deryâ, vücut katre, içimden doğdu bin güneş,
Sözüm hikmet, özüm kudret, yanar içre bir öz ateş.
Ne deryâ var, ne katre var; hepsi bir nûr imiş meğer,
Bu âlemde seninle ben, ne yabancı ne de bir eş.
Gözlerin bir bahr-ı dildir, gark olur her dem hayâl,
Zülfünün dâmında gönlüm, nevmîd-i vuslat u hâl.
Şem-i ruhsarın yanar da, pervaneler bî-çâredir,
Aşk elinden yandı bağrım, kalmadı zerre mecâl.
Gönül kenz-i mahfî imiş, hazîne-i pinhân benim,
Bu tılsımı bozan aşkla, sultân-ı cihân benim.
Sığmam ne Arş'a ne ferşe, sığmaz bir mekân benim,
Can mülkünde hüküm süren, o ulu fermân benim.
Seni görmediğim her an, zaman bir cellat olur,
Ruhum senin çölünde, susuz bir feryat olur.
Hasretin öyle derin, öyle korkunç bir sızı,
Sen yoksan bu kâinat, simsiyah bir kat olur.
Özlemim bir ibadet, her nefesim sanadır,
Gözlerim yollarda, her anım çile,
Düşürdün ismimi dillerden dile.
Vuslatın hayali dönse de küle,
Vefasız elinden perişan oldum.
Gönlümün ateşi sönmez bir nardır,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!