Duyarlı yüreklerde isyan var.
Yitip gidiyor canlar bir hiç uğruna.
Ayşe Paşalı’lar, Özgecan’lar.
Unutulur Emine Bulut da zamanla.
On yaşında çocuğun feryadı.
Çığ oldu büyüdü tüm yurdu sardı.
İnsanoğlu çok çalıştı.
Çağdaşlarıyla yarıştı.
Bilimde kendini aştı.
Maneviyattan uzaklaştı.
Kuşanıp ilim hırkasını,
Dinleseydi atasını.
YURDUM
Dağımın başında yığılmış karım.
Kara kışın soğuğu çabuk savılmaz..
Ay çıkınca karanlığın içinden.
Buz tutar üzerim inan donarım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!