HAYATI SEV EY İNSAN!
Ne anadan, ne babadan, ne yardan,
Gülmeyince iflah olmazmış insan.
Hayatını adadığı evlattan,
Gülmeyince iflah olmazmış insan.
İnsanoğlu boş geçirme zamanı.
Akıllıca kullanmazsan zekânı.
Düzen bozan yörüngesinden sapanı.
Affetmez yaratanın gazabı.
Doğalı terk edip yapaydan yeme.
Rumeli sırtında boğaza karşı.
Oturdum sahilde eski bir banka.
Dalgalar köpürdü engin sularda.
Kupürlü dantelden örtüler yaydı.
Hayranım, güzellikler karşısında.
Hâsıl etti seni yüce Yaradan.
Dünya’ya teşrifin ana, babadan.
Henüz dokuz ayı tamamlamadan.
Ne idi acelen vakit dolmadan?
El bebek gül bebek ne güzel melek.
HÜZÜNLÜYÜM ANNEM
Herkes için her şey oldum yıllarca.
Kendim için yaşamadım hayatı.
Âleme duyarlı oldum da her an.
Bir kendime zindan ettim hayatı.
Hamurun topraktan ezelin alak.
Ak cevherin altındaki kozalak.
Özlerin özünden yaratmış Allah.
Düşün, oku, idrak et değerini.
Yedi pencereli bir bilgisayar.
Şu korona yüzünden dışarı çıkamadık.
Nasıl geçti ilkbahar bir türlü anlamadık.
Salgın cihanı sardı. Cemreler yaşanmadı.
Cennet’ten düşünce etten kuvöze.
Bir sarmalda buluşur iki hücre.
Mutluluk yayılır her iki döşe.
Ayrılır mekânda en güzel köşe.
Günden güne mutluluklar katlanır.
Hele bir başlasın içten tekmeye.
İNSAN OL YETER
Ne istersen olursun Dünya ‘da.
Bir tek muradım var insan ol yeter.
Ben’in tuzağından kolla kendini.
Uğramasın sana ne dert ne keder.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!