Uğramayı unuttuğun bu liman
Batık gemiler mezarlığı şimdi
Enkazlarda senden hatıralar topluyorum
Yalınayak gezdiğin uzun kumsallarda
Denize ulaşamıyor artık karetta karettalar
Son kez gördüm bugün belki de seni
Hissettim kalbime dokunduğun ilk anı
Uzaklaşırken kulağıma son kez gelen sesin
Zümrüdü Anka’nın kalbimden uçup giderken ki
Kanat çırpışlarını fısıldadı
Yollar erişti işte bir deniz fenerine
Oturdum yanına
Seni düşlüyorum Zümrüdü Anka
Ben artık senin uçmadığın gökleri izliyorum
Seni gördüğüm son anı hatırlıyorum
Bir bulutsu gibi kalbim
Yeni bir yıldız doğurmaya gebe
Mutlak sıfırdan mutlak sevgiye ısınıyorum
Bir kıvılcım bekliyor titreşen duygular
Şiir defterim doldu bugün
Söyleyeceklerim bitmeyecekken hâlbuki
Söyleyeceklerim dediğime bakma sen
Ben aşkı anmam
Ben aşkı konuşmam
Etrafımda konuşulunca sadece dinlerim
Ben ölüyorum Zümrüdü Anka
Her hücresi sen olan kalbim
Yorgunca son sevdalarını pompalıyor
Bir ömür seni taşımanın övüncüyle
Bir ölüm sessizliği sardı her yanımı
Yüksek bir tepeden bakıyorum Ankara’ya
Pusudan görünmeyen uzak yerleri
Sanki deniz varmış gibi izliyorum
Sade akşamları biraz seviyorum Ankara’yı
Işıklar içindeki şehri, ışık deniziymişçesine seyrediyorum
Pişmanlığını duyuyorum
Yıldızlar gerçekler
Ve aşk dedidiğin de güneş
Doğdu mu bir kere kalbin ufkundan
Çeker gerçeklere mavi perdesini
Yıldızlardan hangisi bizimkisi olacak
Baktığımda yıldızın geçmişini gördüğüme paradoks
Gözlerinde geleceğin resmini bulabilecek miyim ?
Çık karşıma haydi
Sevmeni dahi istemiyorum senden
Yalnızca yak şu kalbimi
Öyle bir yak ki
Gökteki yıldızlar sansınlar
Yerde de yıldız var
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!