Biliyorsun bekliyordum, bir gün geri dönmeni,
Hani bana söz vermiştin, nasıl aldattın beni?
Anladım ki gönül kuşum, sen beni düşünmedin,
Gönül sustu yürek sustu, susmasını öğrendim.
Günler bitti yıllar geçti, sen sözünü tutmadın,
Bir fırtına yükselir, göklerden dalga dalga,
Hüzün yolculuğunda, ağlar bütün bulutlar.
Sonra yağmur kesilir, ağaçlar sessizleşir,
Gecenin ortasında, yere düşer umutlar.
Denizin ortasında, yakamozlar görünür,
Bekledim gelmedin, elimde gülle,
Kalbimi kapladı, bir siyah perde.
Unutsan sen beni, gelmesen bile,
Hasretle beklerim...unutmam seni.
Çileyi çeksem de, bu dar alemde,
Unuttum desem, inanır mısın ?
Senin güzel yüzünü…
Unuttum desem, o yeşil gözlerini…
Unuttum desem, sevdalı bakışları,
Unuttum desem, senin bahar kokunu.
Bir Tanem…
Gökyüzü aniden, çökecek bir gün,
Bu yorgun kalbim ve omuzlarıma.
Melekler gelecek, duracak yüreğim,
Beni ve sevdamı alıp, alıp…götürecekler.
-SİLEMEZSİN Kİ-
Bir arı olmak isterdim, küçük bahçende kovan,
Bir kuş olmak isterdim, bir tek senin eline konan.
Küçücük bir kulübe, sahilin kenarında,
Yamacında ormanlık, bir bahar sabahında.
Ben nedense, renkleri hiç tanımam,
Sadece iki rengi bilirim, siyah ve beyaz.
Siyah...benim sığındığım, gecenin rengi,
Beyaz...kalmışsa eğer, masumiyetin simgesi.
Gerçek sevdalara, kara sevda demişler,
Neden gözlerin nemli,
Söyle..niçin ağladın?
Kendine bunca yıldır,
Bir dost mu bulamadın…
Yüzün pek solgun göründü,
Aynı gökyüzünü, mehtabı paylaşsak da,
Yine de aramızda, dağlar ve denizler var.
Döndüğümde bana, umut dolu, şarkılar söyle,
Yâda… Ezgisinde kaybolmayacağım,
Yeni türküler üret.
-GECELER-
Geceler üşümüş, geceler yorgun,
Geceler yıldıza, mehtaba vurgun.
Geceler sessiz, geceler durgun,
Geceler yalnız...üzgün geceler.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!