Ah gecem ah!
Bilirsin seni ne kadar çok sevdiğimi
Bu yüzden yanaşmaz uyku bana
Senle daha çok vakit geçireyim diye
Uçuverir yamacımdan
Yatağımdan gölge kadar hızlı
... Ve bir sigara yakarsın üzerine
Rüzgar savururken küllerini...
Gözlerini devirip bakakalırsın
Gündüzün kalabalığından sıyrılıp
Rahatlamış sokaklarda şimdi itlerin serseri dolanışlarına
Migrenim tutmuştu sabah üzerine bir de ülser başlangıcı mide yanışları promosyonlu hastalıklarım var
Kalmamıştır belki sözüm söyleyecek bugün
Cevap vermeye takatim yoksa
Yine de istersen bir cevap benden
Sessizliğim bağırır kulakları yırtarcasına
Bilmez bu küçük kız ne zamandır küskün hayata
Özlediğim bir şey var
Adını henüz koymadığım
Gök mavisinin evveli
Pas tutuşmuş bir gökyüzü
Perde perde yükseliyor şimdi
Erkek dedi
Hangi öfkemin zindanısın ki
Kapını her araladığımda
Kendimi içeride kilitli buluyorum — bilmiyorum.
Yılgın bakışlarını azad ediyorum üzerimden;
Seni hatırlamayacağım.
Henüz tanımıyorken seni
Elinde bir senaryo kitabıyla
Çıkıvermedin karşıma
Baharın gelişi gibi
Sana bugün uzaktan baktım
Nazlı İstanbul
Sırtımı Galata'ya dayamış
Elimde aroması kokan bir çayla
Senin rüzgarların okşadı saçlarımı
Bir şiir akar bugün gönlümde
Aşk düşmüş çırpınır kelimeler içinde
Bitti mi gitti mi kimse aslını bilemedi
Kafiyeli ağıtlar yakıldı ardına envai çeşidinden
Yazıldı deftere destansı hikayeler
Kırık kalplere merhem oldu tabib oldu
Şimdi ben kendimi
En sevdirmez haldeyim
Köşebaşımda
Her gün kavga sesleri
Yırtık gömlekli kaçan adamlar
Gasp edilmişti sanki bir cüzdan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!