Nereden bileceksin ki beklemenin zorluğunu,
Gözlerini kapıya dikip, sevdiğini beklemeyi.
Sen hiç beklemedin ki,
Gelmeyeceğinden korkarak,
Çaresiz, umutsuzca sevdiğini.
Biter mi mesafeler,
Aramızda ki uzaklık,
Tam bitti derken,
Elim eline değecekken.
Yanağımda nefesini hissederken,
Avuçlarım sıcacıkken,
Kömür gözlü kuzum derdin,
Yüzüme bakmaya doyamazdın.
Biraz korkarak ama gururla,
Öperek uğurlamıştın askere,
Allah’a emanet etmiştin.
Şimdi çakmak çakmak yanan,
Kapkaranlık bir kuyunun içindeyim sanki,
Dipsiz bir kuyu.
Elimi uzatsam soğuk duvarlar,
İçimi ürperten siyah, buz gibi su.
Bir boşluktayım sanki,
Adım adım yaklaşıyor yolun sonu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!