Varsın gözlerim hep seni arasın,
Herkes sevdiğiyle kucaklaşırken.
Varsın dilim tutulsun konuşamayayım,
Herkes birbirine “seni seviyorum” derken.
Tam dilimin ucuna gelmişken,
Sevda türküm yarım kalsın.
Hatırlıyor musun ne çok severdik,
Yağan yağmurda dolaşmayı.
Birbirimizin kulağına eğilip,
Sevgi sözcükleri fısıldamayı.
Sen kolunu omzuma dayardın,
Ben sıkıca beline sarılırdım.
Sen, bir dünya güzeli,
Ben, çirkinler prensi.
Sen, yumuşak başlı, iyi kalpli,
Ben, alabildiğine sert ve asabi.
Sen, gerektiğinde affetmesini bilen,
Ben, kesinlikle hataları affetmeyen.
Fakirin yüzü ne zaman güldü?
Aç yatan komşusunu hani kim gördü?
Komşu bile habersiz komşusundan,
Söyleyin bana, yoksa insanlık öldü mü?
Yardım isteyene el uzatan oldu mu?
Vatan, uğrunda can verilecek,
En güzel yar,
Korkmadan, hiç düşünmeden.
En güzel sevgili sevilecek,
En vefalı dost güvenecek
Hep arkanda, hep yanında,
Gül dalında güzel,
Çiçek toprakta.
Yeşil yaprakta güzel,
Meyve ağaçta.
Arı balda güzel,
Kelebek kırlarda.
Bu gün o kadar sevinçliyim ki,
İçim içime sığmıyor sanki
Kalbim yerinden fırlayacak adeta.
Neden diye sorma sakın,
Nedeni sensin.
Hani gözlerime baktın ya,
Bayramlar neşedir, sevinçtir,
Vefadır.
Sevgiyi sevdiklerinle paylaşmaktır,
Dostluktur.
Unutmamak, unutulmamak,
Hatırlanmaktır.
Bir kez daha gördüm, ölümün soğuk yüzünü,
Bir kez daha gördüm, acıyı, ayrılığı.
Nasılda elimiz, kolumuz bağlı,
Nasılda aciziz, nasılda çaresiziz ona karşı.
Alıyor elimizden sevdiklerimizi birer birer.
Hayır demek ne mümkün,
Nenemle soğan közlediğimiz ocağı,
İncir ağacına çıkmayı.
Dalından koparıp portakal yemeyi,
Tavuklara yem vermeyi.
Huysuz ineğin sütünü sağmayı,
Koyunları otlatmayı.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!