Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Günün ilk ışıkları sana,
Günün ilk ışıkları bana,
Günün ilk ışıkları ona,
Hepimizde "O" ışıktan
Aynı ölçü de pay alıyorsak
Nasıl unuturuz?

Dünya dönüyor olduğu yerde...
dönüyor da!
Bizler; ihtiras fırtınasına kine,nefrete,
savaşların kan gölüne kapılıp;
hangi gezegene sürükleniyoruz böyle! ! ! .

Hangi günün sabahı;
sana kızarak uyanmadım
Ve yine aynı günün gecesi,
Seni affederek uykuya dalmadım ki! .

2010

Talihinin karasına
şaşarken bazen insan,
Günün aydınlıgını göremez
bugulu gözleri ...

Hangi köşesinden tutsam;
Çelikleşiyor hasretin.
Bir yanı çürümüş görünsede;
Öbür yanı yeşerir çaresizligimin.
Dar alanın karanlığı;
bürürken gözlerimi:

Söyle degisen biz miyiz ?
Yoksa!
Hep mi böyleydik farkinda degildik?
Gün gelir sana sus olurdum,
Gün gelir pus olurdum.

Hep düşünürüm :
Güneş mi ?
Ruhun mu ?
Gözlerin mi ?
Hangisi dünyama daha çok ışık saçıyor ?

Aklın peşinden vicdan mı takılır !
Vicdanın peşinden akılmı takılır!
Birbirlerini izlesinlerde,
Hangisi olursa olsun
Sonuç mutlaka iyi olacaktır'

Bu yol askin yolu
Asla cikilmaz süpheyle

Askindan emin olmadigin
Yol arkadasiyla
Koyulursan bu yola

"Bu hayatta herşey boş "
dedi.
"Boş "dedim:
Çünkü; savurganca harcamıştık
iyi olan tüm olguları.