Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Ürkek bir bakışla süzüyorsun uzaktan,
Yine de kaçmadın gözden aşktın.
Gönül kapısını tıkladın besbelli,
Bak kelimeler nasıl zorluyor dilimi,
Sen söyle şimdi seni nasıl tarif etmeli.!

Kim ne derse desin diyeceksin;
kendinden emin olarak:
desinler ki;
aynalarında düzeltsinler hatalarını
hoşgöründen nasip alarak.

Her işini nasip kısmete bırakan
ya çok yorgundur ;
ya da umutsuz.

Susmaz Şiirler

Ben galiba herşeyi boşverir olmuşum,
Elimden düşen kırılmış üzülmemişim,
İçime çöreklenmişi çözer olmuşum...
gerçeğe yaklaştıkça paylamışım yalanı,
Zavallıya değişmişim efendi sanılanı.

Soğan ekmekle de doyar insan,
nifaksız bir kalbe sahip olabilmek,
ne büyük zenginliktir.
o bahçe de,
ne asmalar oluşur;
ne üzümler yetişir dalların da

kulak verdim sözlerine,
kalbinde benden başkası yok gibi...
süzdümde gözlerini,
ruhuna geçit zor gibi...
görebildim özünü,
orda benden eser yok;

Hayatın her gizemini
Çözmek zorunda değiliz ki!
Çok şeyler var kayda değer,
Gözlerimizin görüpte
Akıllarımızın alamadığı.
Birde henüz görmeden,

Yaşamak çok güzel ,
umutta hep var
birbirimize sevgiyle
her zaman ihtiyacımız var.

Sen neden bahsediyorsun!
Okumanın birikimiyle yazmak başka,
Yaşamın ezgileriyle yazmak başka...
Birinin attığı taş değer omza,
Ötekininse, tam alın çatına! ..

Bilinmez ki ey yolcu!
Kaç sevdanın ateşinin söndürdün bağrında?
Kaç ağaç kestin dilinle?
Bu dipsiz ormanda...

Kaç yıllarını hediye ettin vefasızlıklara?