Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Yüksek binalara bakınca;
nedense aklıma hep toprak gelir.
yükselirken düşmek gibi.

19:15 04.01.2017

Birilerini yükseltip,
Birilerini düşürmek,
Bize ait değildir!
Biz kendi bulunduğumuz konuma bakalım,
Belki birileri de bizi düşürmeye uğraştadır,
Düştükmü? .14:13 01.08.2015

İnsan ruhunu;
paslı bir tenekeylede çevreler;
ipeksi düşüncelerlede besler.

20:32 20.10.2016

Düşüncelerimizi uygulamaya geçtiğimizde,
olası zararlı sonuçlar için,
elimizde savunma sebeplerimizi hazırlamalıyız ki
sonra kendimizle bitmez bir kavgaya kalmayalım..

Düsünme beni!
Yalniz biraktin diye.

Sensizligin hücresinde,
Senli günlerden
Daha kalabaligim simdi seninle.....!

Düşünmek gerçeğe yaklaştırır
Ama; çözüm üreterek düşünmek var:
Bir de; beyni yorarak
boş boş düşünmek.

Çok konuşmaktan ziyade cok düşünmek lazım,
Ve düşünürken bardağı taşırmamak...
Her biriken damlayı pişirmek lazım,
Ve pişen o aşla doymadan doyurmak...17:27 13.10.2015

Düşünme sanatında ustalaşsaydım;
seni kalbimde acemice taşırdım.


17:51 13.11.2016

Ey kalbim bu kez bana iyi bak!
Af buyur ama gelirmiyim oyununa?
Dönsen de etrafımda,
Yana yıkıla yalvararak...

Keşfedilmemiş değildir ki bu!

Diyelim ki yaklaştı kıyametimiz,
neyi değiştirebiliriz ruhumuzda?
var mıydı garantimiz bir gülüş molasına
gönül denizinde bir sevda dalgasına kapılmaya? ...
yakıcı güneş çatlatmış olsa da dudakları,
yüzünü gizlerdi sanki bizden;