içtenlikle dostça uyarı başka;
kinayeyle yaklaşım başka;
bunu anlamaya gerek yok
tonlarca mürekkep tüketmeye.
sabrın inşasında yükselen çıta;
bakarsın ki bir kelimeyle kırılır
O kadar emindim ki;
İçimde ondan hiç bir şey
Kalmadığından geriye...
Taki,rastlayana kadar ona aynada,
Kuruduğunu sandığım
Gönül ummanımda..
Tıkladığım kapı,
gönüllü köleliğe razı olduğum kapıysa; başım diktir:
Yeter ki;
o kapının dilencisi olmayım.
yüreğim yaralıyken de sordum ilacını ona;
hayat bana güzel fırsatlar verdiğinde de
zarara uğrayacağımı bildiğimde de
kalbimdir rehberim koşarım nereye çağırsa.
Yaşamak,
bir çok dersten imtihanlı olsa da;
kanatlamayı ögrenmek
en ağır ders hayat okulunda...
Herkesin algılama kabiliyeti;
ve zamanı farklı.
Şu derin gam kasaveti gönlümden,
sıyırmak için kolları sıvamam,
ve kaçınılmaz nefesi kazanmak
her neyse
bana biçilen ömürden
bir elbise dikmem lazım acilen
Bu sert fırtınanın ardından,
Sen doğacaksın gökkuşağı gibi
Biliyorum hayatıma...
Ve ben renklerinden renk seçeceğim,
Ruhuma yakışan o renginin ağırlığı da,
Taşıyacak bizi ebediyete...
Resimdir bu yırtılırda, yakılırda.
Öfkenin dizginini tutmak öyle kolay mı?
Ya hafızalara çizdiklerimiz,
Onların üzerini başka resimler perdeleyebilir mi?
.27 10 2012 saat 0 1
-
Uğur Şahin
Tüm Yorumlarkalemine sağlık
“Yere” mim olmadan “yâre” lam olmaz.
Görmemişken bile, yüreğim kaldıramaz.
Cemalini göreyim, cennetten de geçerim
O Kevser şarabını, sonsuza dek içerim.