Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Özün ağlarken
bana inat ; gülüyordu ya gözlerin :
gülüyordu ; açık verişine.

15 12 2017
22 37

Bizler hayata,
Hep kalp gözümüzü kısarak Bakıyoruz...
O yüzden özlere degil de!
Yüzlere bakiyoruz...

Özünde iyi Olanların iyi yanlarini,

Yaşamak ucuz bildiğimiz
aslında,
Değeri paha biçilemez bir olgudur..

22:29 17.06.2015

Zümrüt’ taşlı bilezigi vardı ,
yeşil gözlü melek yüzlü
genç kızın kolunda :
Her fırsatta gösteriş ederdi
Onu; hediye eden büyüklerine:

yaprak mı ömrüm;
savrulan fırtına önünde?
paramparça perişan biçare.
ne başarısı vardı ki şu kalbimin;
atışlarıyla zamanı doldurmaktan başka
en büyük düşmanlıkla seni kaybettirip

Ölünce: ardımda paralı ağlayacaklar
tutmak istemediğim için; parayı sevemedim:
Zaten;
para da beni sevemediya.

büyük çaba sarfederek,
aşılır dağ ova
yalanlarla gerçeklerin
karışık öğütüldüğü
o değirmene ulaşmaya.

Şurdaki boşluğa da;
bulutlar çiz usta:
Birbirini takip edecek güçlü damlalar;
vicdanların pasını söküp alsınlar.

18:13 01.01.2017

Kalp çağlıyor heyecanlı
vakti saati gelmiş belli hiç uyur mu ?
yatağındaki su gibi dalgalanıyor
yönünü bulmaya uğraşıyor...

Uzak kentlerde bulunmak
ayrılıga bahane,
Gönüller’ sarmaşık misali
sarmışken birbirini.
Her kentte küflüdür dar
eski taştan sokaklar,