Nuran Karaca Şiirleri - Şair Nuran Karaca

Öyle derin derin bakma!
Gözlerimin icine.
Hazirlar caglamaya,
Senin bir isaretinle.
Sonra dönerlerse sele,
Ise yaramaz,

İğne ucu kadar kalmıştı,
içindeki umudun ışığı.
Yine sakladı,
onu koruma altına aldı
hafifçe üfledi durdu.
O bari sönmesin diye;

Say ki bağda bir üzüm salkımı,
Olgunlaşmış capcanlı.
Unutulursa asmasında,
Çürür salkımında.

Ekşi koruktur daha öncesi,

sevdalar laf olsun diye dillenmez,
benliklere yapmacıklık yakışmaz
kalp gözleri ancak acıyla açılıyor
saltanatta korkutuyor boğuyor.

kulak tıkayıp mazlumun sesine,

Eksiklerimizden biriydi samimiyet.
İnandıklarımızla hayatın;
engebeli yolunda yürümek zor olmayacaktır.
Ve zorluklar kolaylaşacaktır.
Beyin inanmazsa hastalıkları yenemez.
Yürek güveni yitirip kırıklıkları arttıkça,

Sabır taşıydı bu;
onun ağırlığını taşımaktan gocunmuyordum;
taki!
onu bir gün elimden düşürüpte;
Parçalarını toplayana kadar yerden.16:13 06.12.2015

Sabrın selametine ulaştığında;
belki bir çok şeyini
kaybetmiş olursun:
Ama; elde kalanının kıymetini bilirsin:
ve de; yarınlara temkinli.

Belki yürüdüğüm dar bir sokakta
Belki oturduğum yeşil bir parkta
Gözlerim senli hayale dalıpta
Geleceksin diye beklerim seni

Belki kokun gelir gül tanesinde

Siyah örtü aralanıp
gün aydınlığıyla buluşunca,
taze demli bir çayın kokusunda
derde, tasaya,boş verilmez mi? .
Hele bir de, kuşların
bahar şarkısı renk katarsa gününe:

Rahmeti saf yağsın diledikte:
Bulutları;
nelerle buharlandırdık! .


7:55 24.01.2017