Mutlu şiir yoktur
Kanayan gönüllere merhem olan
Makineleşmiş hayatlarımıza ahenk katan
Mutlu şiir yoktur
Hep matemlerimizi anlatır
Kaybettiklerimiz ise muhayyilelerimizde
Bakışlarındı ele veren,hissettiklerimdi beni yenen
Sakin sessiz öylece durup dinlemekti hayalim
Bakışlarındaki sonsuzluğu.
Mutsuzluk değildi
Çaresizlikti sana ulaşamamak
Öfkeydi hissettiklerim
Memleketim
Uzaginda darlandigim
Yoklugunda türküler eskittigim
Memleketim.
Gelip varsaydim;
Hacel ovasinda acsaydim cikimi
Bir dehşet-i name gönlümdeki
Mabet kurar huzur incileri
Salkım saçak sümbülleri
Sana koşar seni arar bilfiil nedimeler gibi
Bir Adeviye bir Tahrir meydanı
Kış geliyor sevdiğim,
Her kış içim dışım don olurdu benim
Şimdi sen geldin
Kışlarım yaz oldu,baharım şen,
Yazlarım mutluluk doldu.
Artık her mevsimi seviyorum ben
Düsünüyorum yalnızlığım mı beni üzen yoksa hayatın ta kendisi mi?
Bir kuyudan yukarı çıkmaya çalısıyorum kendimce.
Boğuluyorum özlem duyduğum tüm insanların düşüncesinde.
Mahkumum hayatın ta kendisine
Sahip değilim olamadım hiçbir seye
Yaradan bilir halimi iyisiyle kötüsüsyle
Sorma halimizi
Evvelden harabiz.
Bir gören bir duyan yok.
Sen de sorma.
Noksanlarmiz çok
Lakin viranede akşamlarimiz.
Yol çekiyor gönlüm ,
Yollar çekiyor ömrüme .
Hayal hayal yollar,
Uzun uzun yollar.
Mavi yollar, beyaz yollar.
Bugun hic eve gitmedim
Ne temizlik yaptim ne de kapi pencere actim.
Bicare halde care mi ariyordum?
Belki de kaybetmek istemedigim bir umut vardi icimde.
Direnmekteydim.
Icime kus sesleri dolmaktaydi,
Tükenmişlik ne zor
Ne zor umud edememek
Hayallerinin gerçekleşmemesi
Ya da gerçekleşememesi değil
Hayallerinin burukluklar içinde gerçekleşmesi
Ne zor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!