Nuh Gibi Şiiri - Şevki Çiftçi

NUH GİBİ

Bütün çarelerin sendendir Ya Rab!
Kendimi Nuh gibi, hisseder oldum.
Yapayalnız kalıp, dertle yoruldum.
Kendimi Nuh gibi, hisseder oldum,

Açtım ellerimi, sığındım sana.
Nuh'un yalnızlığı, yük oldu cana.
​Çaresiz kalanda, yöneldim sana,
Kendimi Nuh gibi, hisseder oldum.

​Fırtınalar kopar, gönül evimde,
Bitmeyen bir sabır, sessiz dilimde.
Şu fani dünyanın, dert denizinde.
Kendimi Nuh gibi, hisseder oldum.

Sana sığınanlar, selamet yaşar.
Sana inanmayan, hüsrana koşar.
Dalgalar yükselir, boyumu aşar,
Kendimi Nuh gibi, hisseder oldum.

Ufukta görünmez, bir yeşil yaprak,
Tufanın içinde, kayboldu toprak.
Lütfunla kalbime, bir ışık bırak.
Kendimi Nuh gibi, hisseder oldum.

Dünyanın yükünü, omzuma aldım,
Çaresiz kalıp da, kapına geldim.
Ben senin aşkınla, herşeyi buldum.
Kendimi Nuh gibi, hisseder oldum.

Şevki der ki feryat, duyacak kim var?
Yüce Mevlâ'm bize çok inayet ver,
Gönül gemisine, bir hidayet ver,
Kendimi Nuh gibi, hisseder oldum.

Şevki Çiftçi