yetik oldum
dokunmuyorum ama
keten çözgüsünde kalmış kor ipek fularıma
açmıyorum
yıkılsa bile askısından
kanser ağır ilerliyor, unutkanlık ansızın
binyıllar ötesinden gönderdiğin
Umut
yine aynı dili bölüşüyoruz bal gözlüm
kırmaya da severken başlıyoruz
uçuşuyor çakılan ne varsa
şaşıra şaşıra yol
şırıl şırıl işte
pırıl pırıl
şaşırtıyoruz kendimizi hâlâ
kızarınca açıyorum
dokunma!
~vasiyet2026
Nevin SubaşıKayıt Tarihi : 15.05.2026 22:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
Didem'e.......




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!