Nisan Sağanağı Şiiri - Ahmet Gürkan

Yine o gri bulutlar toplandı penceremde,
Nisan’ın elleri değdi dilsiz anılarıma.
Her damla bir harf oldu, düştü tozlu raflara,
Yıkayıp çıkarıyor geçmişi, saklandığı kuytulardan.

​Sokaklar ıslak, kaldırımlar birer eski ayna,
Baksam; çocukluğum geçiyor, cebinde bilyelerle.
Toprak kokusu değil bu, burnumda tüten hasret,
Yağmurun her vuruşu, kalbimde eski bir nöbet.

​Konuşmaz dilsiz anılar, sadece sızlar bazen,
Bir Nisan yağmuruyla ıslanır taze kefen.
Suskunluğumun mührü, damlaların sesinde,
Saklı kalmış feryatlar, bulutların nefesinde.

​Gidiyorsun diyen sesler karışır sağanağa,
Yorgun yıllar dökülür, her bir yeşil yaprağa.
Gök ağlar, yer dinler; ben susarım öylece,
Nisan yağmuruyla gelir en acıklı, en uzun gece.

Ahmet Gürkan