Hadise hadis Şiiri - İkrâ Hira

Onu da götürdüler ordan geçen kervan
Ebû Zer el-Gıfârî idi rasulun çiçeği
Suratı meleksi gülen yüzü yıldızlı
Oğlu zer idi aşkı Âtike mahsundu

Bülbülüydü, gül kokan nebinin
Rasülden dökülen incileri yazardı
Aşk şarabından o kutlu sözleri
Ruhu uçtu ötelere diyarına gitti

Yaz demişti nebi yaz evvelinde
Ak hadis deryasıydı eksik olunca
Rasul "imha et" dedi zamanla
Yüzbin kişi dinlediği o vedayı

Yüzbin tanığın tamamı gitti
Yüzbin veda busesi oracıkta

Bir de veda hutbesi
Bir de gül bülbüller
Bir ben mi yıldım artık
Bu yavan dünya diyarında

Bu ahir zamanda yapayalnız
Her gün biri gider, bir beden
Adıyamanda ilinde Ebuzerler bitmez
Adıyaman da her ere derler, Ebuzer