Nimet Şiiri - Ahmet Tabak

Yoktan var ettin bizi, rahmetine muhtacız.
Karşılıksız verdikçe nankörlükte yarıştık.
Bunca nimet içinde söylemimiz hep açız,
Sıkışınca yeniden yalnız sana el açtık.

Sağlığımız yerinde, mahlûkât emrimizde.
Hayvanat ve nebatat doyurmadı bizleri.
Kalbimiz kirlendikçe kem sözler dilimizde,
Affeder Rabbim bizi olsa tövbe izleri.

Solumakta zorlansak o tertemiz havayı,
Ayaklar taşımasa hastalıklı bedeni.
Yalnız O'ndan isteriz, biz sağlıklı olmayı,
Geç olmadan hatırla, sana nimet vereni

Vatanımız var bizim, özgürce yaşıyoruz.
Çevremizde savaşlar, parçalanmış hayatlar.
Şükretmiyorsak eğer, biz haddi aşıyoruz.
Merhem ol kardeşine, gönlün anca rahatlar.

Miras bıraktı bize ecdadımız İslam’ı,
Destansı bir tarihin kıymetini bilmedik.
Düşmanlar pusu kurmuş, aldılar intikamı,
Maziye düşman olduk, izinden gidemedik.

Adaleti yaymıştı, at sırtında dedemiz,
Asya’dan Avrupa’ya fethetti gönülleri.
Mazlumun yanındaydı mirasları tertemiz,
Yaşadığı toprakta var merhamet izleri.

Sahip çıkmak gerekir, tüm bunlar büyük nimet.
Bütün bu emaneti, koru elden gitmeden.
Yeniden kurmalıyız büyük bir medeniyet,
Çalışmalıyız şimdi, hiç şikâyet etmeden.

19.02.2026
Ahmet TABAK