Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

OSMANLI DEVLETİ'NİN KURUCUSU VE İSİM BABASI: OSMAN GAZİ
M. NİHAT MALKOÇ

Altı asır boyunca yaşayan Osmanlı Devleti'nin kurucusu ve isim babası olan Osman Gazi 1258 yılında Bilecik'in Söğüt ilçesinde doğmuştur. Oğuzların Bozok kolunun Kayı boyundan olan Ertuğrul Gâzi' nin oğludur. Annesi Halime Hatun'dur.
Osman Bey üç kardeşin en küçüğüydü.1281 yılında Söğüt'te Kayı Boyu'nun yönetimine geçtiğinde henüz 23 yaşındaydı. Ata binmekte, kılıç kullanmakta ve savaşmakta çok mahirdi. Aşiretin ileri gelenlerinden Ömer Bey'in kızı olan Mal Hatun'la evlendi. Bu evlilikten ilerde Osmanlı Devleti'nin başına geçecek olan oğlu Orhan Gazi dünyaya geldi. Yine Osman Gazi 1289'da Şeyh Edebali’nin kızı Rabîa Bâlâ Hâtun'la evlendi. Böylece gücü ve etkisi daha da arttı. Bu hanımından da Şehzâde Alaaddin dünyaya geldi.
Babasından 4800 kilometrekare olarak aldığı toprakları kısa denilebilecek bir zamanda 16.000 kilometre kareye çıkaran Osman Bey’in Orhan ve Alâaddin dışında da çocukları vardı. Bunlar Fatma Hatun, Savcı Bey, Melik Bey, Hamîd Bey, Pazarlı Bey ve Çoban Bey'dir.

“Rûhâniyetli şehirdir Bursa…”(Evliya Çelebi)
I.

kadim bir çeşmenin çatlağından sızarken zaman
kubbelerin gölgesinde asılı durur dualara tutunan âminler
gecenin koynunda uyur geçmişin nurdan izleri

Zaman nehir gibi aktı
Geçti bizden, geçti bizden!
Hasret içimizi yaktı
Geçti bizden, geçti bizden!

Boşmuş para, mal, mülk, arsa...

Geçilmez kalesin serhat boyunda
Yunusça söyleyen dilsin Edirne
Cengâverlik vardır asil soyunda
Meriç’le söyleşen ilsin Edirne! ...

Selimiye vefa, Mimar Sinan’dır

Kıyama durdu millet; karanlıktı, mum yandı
Taştı Büyük Menderes, uyuyan dev uyandı
Baş koltukta yürüyüp engelleri aştı o! ...
Taht kurdu gönüllere, yüreklerden taştı o! ...
Mazlumların hâmisi, yola çıktı kuşlukta
Gönül kristalleri tuz buz oldu boşlukta

Nice bağrı yanığa el verip kucak açtın
Hayat denen pınarın oluğundan su içtin
Pulathane ne çabuk tarihinden vazgeçtin

Sargana’da akan kan vatan oldu ey şehir!
Ceddine sırt çevirdin benzin soldu ey şehir

“ Bu ezanlar ki şehadetleri dinin temeli,
Ebedî yurdumun üstünde benim inlemeli”(Mehmet Akif)

Ezanın ikliminde açar tomurcuk güller
Başlar secdeye değer, Hakk’ı zikreder diller

Feysbuk senin mezhebin ne?
Sen kimlere çalışırsın?
Biz Müslüman Türk oğluyuz
Bir gün bize alışırsın

Çağın şımarık çocuğu!

Kalbime saplanan ok, yüreğimde ur oldun
Bu gönül savaşında geçit vermez sur oldun
Âhım tuttu gökleri, oğul verdi acılar
Fail-i meçhul idin, faili meşhur oldun

Sen yoksan, hayatta nefes...
Alsam da bir almasam da
Mahpus kuşum, dünya kafes
Dalsam da bir dalmasam da

Yıkıp geçtim tabuları