Nihat Malkoç Şiirleri - Şair Nihat Malkoç

AHMET SEZGİNLE AŞK MEDENİYETİNE YOLCULUK
M. NİHAT MALKOÇ

Kıymetli kalem erbabı Ahmet Sezgin’le internet marifetiyle tanıştım. İyi ki de tanışmışım. Zira “Aşk Medeniyetine Yolculuk” isimli nefis kitabından başka nasıl haberdar olabilirdim ki? Ses bayrağımız olan Türkçemizin şahikalarını görmekten mahrum kalırdım. Sağ olsunlar “fikir ve hissiyat süzmesi” diye tabir edebileceğim bu kıymetli kitabı, adıma imzalayıp tarafıma gönderme lütfunda bulundular. Kendilerine şükranlarımı sunuyorum.
Kapağında, yapraklarını dökmüş bir ağaca doğru yürüyen ve arkasında simsiyah bir gölge bırakan bir adam resmi bulunan bu kitabı elime aldığımda sıradan bir kitapla yüz yüze olduğumu düşünmüştüm. Aşk üzerine bilindik ifadelerle ve kelime oyunlarıyla karşılaşacağımı sanmıştım. Fakat hiç de öyle olmadığını sayfaları d/çevirdikçe anladım.
Kitap üzerin(d)e konuşmaya geçmeden evvel yazar Ahmet Sezgin’den kısaca bahsedeyim. Sezgin, Samsun/Terme’de dünyaya açmış gözlerini. Sırasıyla Terme İmam-Hatip Lisesi’ni ve Ondokuz Mayıs Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirmiş. Birçok okulda görev yaptıktan sonra Terme Mehmet Akif Ersoy Anadolu Lisesi’nde karar kılmış. Burada, milletine ve memleketine bağlı nesillerin duygu ve düşünce hamurunu aşkla yoğurmaktadır. Kendisi bir ara “Mesaj” isimli bir kültür-edebiyat dergisi de çıkarmıştır.

Gök delinir, yer yarılır
Kıyameti bekle bir gün!
Tenler toprağa karılır
Kıyameti bekle bir gün!

Akıp durur leylü nehar

Gök delinir, yer yarılır
Kıyameti bekle bir gün!
Tenler toprağa karılır
Kıyameti bekle bir gün!

İffet asılınca ipe

Yüreğime sapladın intizarın okunu
Atamadım üstümden ayrılığın şokunu
Burnumda tütüyorsun karanfiller misali
Kokular unutulmaz, unutmadım kokunu

Sözler ayağa düşünce...
Akıl susar, haz konuşur
Kâmil olan dinler önce...
Çok düşünür, az konuşur

Kimi ketum, sır küpüdür

Hasretinle yandırırsın
Vuslatınla kandırırsın
Tabloları andırırsın
Sofrandaki aşın güzel
Hem yazın hem kışın güzel

Kalbime ilmek ilmek ördüğümsün sevgili!
Çözmek müşküldür seni, kördüğümsün sevgili!
Ben cefanı çekerken nalla mıh arasında...
Kim demiş ki sefanı sürdüğümsün sevgili!

Zirveyi de gördüm, dibi de gördüm
Dünyanın varında gözüm kalmadı
Sehpayı da gördüm, ipi de gördüm
Gayri söyleyecek sözüm kalmadı

Kurudu ağaçlar, dal vermez oldu

Belâ getirir başına
Kork insanın kötüsünden
Kan karışır gözyaşına
Kork insanın kötüsünden

İşi gücü fitne fesat

Vuhan'dan çıktı yola, dünyaya diz çöktürdü
İran'ı derdest etti, Batı'ya kök söktürdü
Yılan, çıyan, yarasa; pis midesine tıkar
Her ne fışkı olsa yer, ne varsa Çin'den çıkar
Ölümü hatırlattı, keyfi kaçtı dünyanın
Neticesi kâbustur bu korkulu rüyanın