Nihat Gülle Şiirleri - Şair Nihat Gülle

Gülen gözlüm,sevdi seni bu gönlüm
Tatlı sözlüm,sana aşık bülbülüm
Güler yüzlüm,aşk bahçem de tek gülüm
Senden ayrı geçen her anım zulüm

Siyah saçlarında rüzgar olup dolaşsam

Gücüm yok seni sevmeye can gülüm benim
Daha gözlerinde çocuksu arzular yanar senin
Hayat dolusun oysa ben sonbahar kadar üzgün
Hem yenik düşmüşüm hayat kavgasında yorgun

Gücüm yok seni sevmeye sana gelmeye gülüm

Ben karanlığı sevmezdim seni tanımadan önce
Geceleri yıldızlar koparmazdım gizlice
Sevdalılara bakıp bakıp ağlamazdım hece hece
Yüreğim sızlamazdı aşk ile binbir gece

Ben aşka inanmazdım seni sevmeden

Aşkla yanan çerağım
Hakka aşık Burağım
Ah küçücük Ceylanım
Seni nasıl özledim

Hasretinle deliyim

Aşkla yanan çerağım
Hakka aşık Burağım
Ah küçük ceylan gözlüm
Seni nasıl da özledim

Hasretle yanan deliyim

Sen hiç güneş alev alev ufukta doğmadan
Uyandın mı seher vaktinde kuşlarla birlikte
Bad-ı saba'nın yeli bir tül gibi sardı mı bedenini
Bülbülün güle seslenişini duydunmu hiç tan vakti
Günün ilk ışıklarının denizi alnından öptüğüne tanık oldunmu
Martıların yaşama sevincini hissettinmi hiç yüreğinde

Bakışınla ruhumda gonca bir gül olmuşsun
Sen bahtımın gülüsün,ruhumun bülbülüsün
Bana aşkı yaşattın,kalbime kök salmışsın
Sen gönlümün açılan en nazenin gülüsün

Güller kıskanır seni,bütün kuşlar özenir

Sayılı nefeslerim bir gün tükenecek
Hayat trenim kimbilir hangi ıstasyonda duracak
Kimbilir hangi yolcular binecek,hangileri inecek
Kuru bir yaprak misali,rüzgarda savrulacak

Artık ömrün sonbaharı,yapraklar rüzgarda uçuşacak

Seni aradım yürüyen yollara bakıp bakıp
Seni sordum göçmen kuşlara dalıp dalıp
Bana gel,biçare bahtımın yüzü gülsün
Sen gönül bahçemde açan gonca bir gül-sün

Sonbahar yaprakları dökülür şiirlerime

Geçit vermez sıra dağlar
Sevda kokan sırlı bağlar
Gönlümce yanan çerağlar
Söyleyin sevdiğim nerde

Nazlı esen seher yeli