Nihat Gülle Şiirleri - Şair Nihat Gülle

Biz altaylardan gelen ulu Tengri yiğitleriyiz
Tengri dağları önünde ötüken yaylasında yetişmişiz

Biz beş kıta üzerinde at oynatan erleriz
Kaf dağı ardına akınlar düzenleriz

Sonsuzluğun bestekarı
Birliğinin sancaktarı
Aşkın gerçek taraftarı
Bir garip aşığınım yar

Binbir savaş yorgunuyum

Puslu bir şafak vakti hava ayazmı ayaz
Gölgesini peşinden sürüklüyordu sert poyraz
Yalnızlığı köhne bir sandala yüklemişti
Özlemlerini sahipsiz rüzgarlara bırakmıştı

Bir tiryakinin tütünsüz yolculuğuna adanmıştı

Gözyaşlarım sel olur,akar damla damla yüreğime
Sen gelince usuma, bir sancı saplanır böğrüme
Beni bırakıp nasıl gidersin, aşkım yad ellere
Bir sevda yeli eser bahtıma vermem seni ellere

Ruhuma bir güneş doğar,sen gelince aklıma

Cennet yüzlü bir güzeldir vatanım
Aşk derdini ezeldendir tadanım
Cihan mülkün dost yoluna satanım
Aç nikabın gel işrete sultanım.

Cennet gözlü bir ahudur vatanım

Gençtik güzeldik ikimizde özgürdük
Görür görmez biribirimize ısınmıştık
Gözlerimizle bakışıp kumrular gibi sevişmiştik
El ele verip sinemada filmler izlemiştik
Birlikte dans edip çılgınca eğlenmiştik
Ayrılmamak için birbirimize söz vermiştik

'Dünya mü'minin zindanıdır.' hadis i şerif
Ruh ötelerden gelmiş bu kesafet aleminde ten kafesine esir düşmüş,
asli aleme yani Allaha olan yakınlığını kaybetmiştir.Kur'anda
Hz.Yusuf un kuyuya atılıp bezirganlar tarafından çıkarılıp mısıra köle olarak satılması,orada zındana atılması daha sonra zındandan kurtarılıp mısıra sultan olması hikayesi insanın nefsaniyetten rahmaniye dönüş yolculuğunu anlatır aslında.yoksa kuran haşa hikaye kitabı değildir olamaz da.
'Biz insanı en güzel surette ahseni takvim olarak yarattık sonra esfeli safiline yani aşağıların aşağısı na reddettik.'şeklindeki ayeti kerime ruhun nefs kuyusuna atılmasını anlatır.Ruh zindanda esir olduğu müddetçe Hakka ve hakikate olan aşinalığını zati yakınlığı kaybeder bir an önce o esaretten kurtarılmalıdır.Bu yol oldukça tehlikeli ve çok engelli bir yarıştır ancak hakiki
mürşidi kamiller bilir ve müritlerine anlatabilirler yada bu mürşitlerin kitaplarını okuyarak kişi Allahtan gelip ona döneceğini idrak ederek ihtiyari ölümü tercih ederek kurtuluşa erer.Ama kendi başına bu yollar uzak menzilleri çok ve tehlikelidir tuzaklarla doludur binde bir insan bu tuzaklarla dolu yolları aşıp menzile varabilir bu yüzden bir mürşidi kamile tutunmadan

Gönül menem,sevda ile açılan göz menem
Ataş menem,ürekte kebap yanan köz menem
Kime ne gerek men göynü güzeli severem
Arzu menem,eşk menem,gönüllere eş menem

Bir aşığım göynü hoş, sevdalı güzellere

Karanlık perdesini çekince gökyüzü
Esrarlı bir sessizlikle kaplanır yeryüzü
Yıldızlar aratmaz adeta ışıklı gündüzü
Sular gümüş rengini alır enginde

Yorgun kuşlar mutludur yuvalarında

Seni aradım yürüyen yollara bakıp bakıp
Seni sordum göçmen kuşlara dalıp dalıp
Bana gel,biçare bahtımın yüzü gülsün
Sen gönül bahçemde açan gonca bir gülsün

Sonbahar yaprakları dökülür şiirlerime