Nihat Gülle Şiirleri - Şair Nihat Gülle

Çılgınca akıyordu masmavi hayat ırmağı
Salih kardeşimle seyrettik nehri bayağı
Gaip ten bir ses nehre altın bir lira at dedi
Atınca bota altın lirayı birden şişiverdi
Hemen atlayıp şişen bota biniverdim
Salih kardeş ayağı kayınca nehre düştü

Duygulanınca kurban olurum,canım gülümm biriciğim deyişine
Ölürüm,kıyamam sana üzülme cann diye moral verişine
Senin gibi bir sanatçının ne işi var burda diye hayret edişine
Vurulmuşum sana ahh,suna boylum,gül bakışlım

Her gece Nihal hanımın sesinden şiirlerimi merakla dinleyişine

Bırak beni sensizliğin tenha sahilinde
Teselliyi ararım sarhoş gönül seslerinde
Git uzaklara özentiğin tatlı yaşamlara
Kendini feda et seni bence sevmeyen insanlara
Sana selamımı getirecektir daima son kuşlar
Mutluluk vermeyecektir asla yabancı bakışlar

Allahı seviyorum diyorsun namaz bile kılmıyorsun
Muhammedi seviyorum diyorsun sünnetini saymıyorsun

Ebubekir i Sıddıkı seviyorum diyorsun sözüne sadık değilsin
Ömer ül Faruk u seviyorum diyorsun adil davranmıyorsun

O yeşil gözlerine mahur besteler yaktım
Zümrüt yeşili gözlerinle hayata baktım
O şahane dudaklarında tatile çıktım
Bıktım be usta sensiz yaşamaktan bıktım

Yeşil gözlerinde hareler varmış

Yar yüreğimi aşkınla yar, ey yar
Gör bak içinde senden gayri ne var
Bu yürek yalnız seninle bahtiyar
Gör bak seni ne çok sevmişim ey yar

Yar yüreğimi aşkınla yar, ey yar

Ya sev ya da terket bu cennet vatanı
Her karışında fışkırıyor bak şehit kanı
Yazıktır incitme bu toprakta kefensiz yatanı
Soysuzlara çiğnetme sev ecdadını atanı

Ya konuş sohbetinden ilham alsınlar

Bir görüş sevdirmedi inan aşkım seni bana
Sana olan sevdamı ne olur atma yabana

Oylum oylum yanan bir orman misali yandım
Ağır ağır tutuştum sevdanla kana boyandım

Beni anlayan bir sen vardın sen ve ben ikimiz
Yürek dostuyuz,kadim gönül dostlarıyız senle biz
Özgürlüğe sonsuz sevgilere aşık bir şahindik
Bu köhne yaşam tuzağına tutsak sevgilerden uzak
Biliyorduk ki her yer kirlenmiş dostluklar bile bir tuzak
Sende biliyorsun ki candost yalnızlığım evren kadar büyük

İnsanın Melekut Alemine Geçmesi İçin İki Defa Doğması Gerekir ki; Kuşlar da iki defa doğar (Hazreti İsa)
Burada yeniden doğuş mana aleminin ruhaniyetin doğmasıdır.İnsanın yaratılış sırrıdır.O öyle bir çocuktur ki onun varlığı şeriat ve hakikat ilminin birleşmesinden doğar.Çünkü yavru yani çocuk iki suyun birleşmesinden hasıl olur.Burada zikredilen mülk ve melekut aleminden kısaca madde ve mana alemi kast edilmiştir.
Biz insanı karışık sudan halk ettik onu tecrübe ederiz İnsan suresi 2.ayet
Bu manaya erişince halk (madde) denizinden geçip emir (mana) deryasının derinliklerine inmek kolay olur.
Alemlerin tümü mana yani ruh alemine göre bir katredir.İnsanın maddi (fani) olan vücudu acı,manevi vücudu ise tatlı ağaca benzer.Acı ağacı tümünden kesip kurutmadıkça tatlı ağaca yani maddeden geçmedikçe manaya eremezsin.
İki acı ve tatlı denizi salıverdik,birbirine kavuşmak üzere ama aralarında berzah vardır,biribirine karışmazlar Rahman Suresi