Evlatlara bakarken.
Düşünmezsin doğru ile yanlışı
Yüreğinizden bir ses
Huzur ve mutluluk habercisi olur.
Heleki her akşam
Yatıyorum anne dediklerinde
Sen kaderi ne sanmıştın ey gönül..
Yenemeyeceğin tek güç oydu bilmedin..
İnandın ona doğrudur sandın,
Hüsran ile bıraktı seni ey gönül..
Gönül sen defterini hiç açmamıştın.
Eylül deyip geçmeyin.
Gizemli sırları var
Ben eylülde doğmuşum
Sonbaharın ilk ayı,
Ayın şavkı vururken yer yüzüne!
Dünyaya gelmişim bir EYLÜL sabahı
Ah demeyi sevmedim
Neden hep ahlar çektim
Keşkeler im yoktu benim
Şimdi ise keşkeler de boğuldum
Yalnızlığı sevmezdim, müptelasıyım
Sevgiyi harcamazdım, şimdi arar oldum
Son şiirim
Bugün veda zamanı
Düşünceler aman vermiyor
Çıkmazlara girmiş akıl
Zorluyorda zorluyor
Acaba gitsem mi, kalsam mı
Değil bir tutkuydu.içimiz dekiler..
Her buluşmamız da yerinden çıkarıp,
Her ayrılışta yerine kaldırdığımız..
Hem olmaz olmayacak bildiğimiz.
Hem de vaz geçemediğimiz..
Çok akıllı olmamızdan mı?
Geceler boyu konuştuğumuz..
havadan sudan bahsettiğimiz.
Sonunu bilirmişçesine,
Hep kaçtığımız..
Bir gecenin sonunda yakalanmışız,
Billur gibi bir Şafak vakti!
Bana asık olma sen..
Ben sevdim mi yürekten severim.
Beni sevmene gerek yok,
Zaten tutkun olacağım senin..
Beni sevme sen!
Benim sevdiğim yeter olacak ikimize.
Bitti bu sevgi...
kararlıyım Yalvarmam asla,
Ağlamam asla..
Bitti diyorsam bitti,
Bu son veda!
Gerçek değilmiş sevgiler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!