“Neyimsin?” dedi…
Ben de sustum.
Çünkü insan yarasına isim koyamaz ki…
Sen, içimde kanayan ama kimseye gösteremediğim yer oldun.
Dokunsalar acıyacak, görseler anlayamayacakları kadar derin…
Ne “sevda” diyebildim sana, eksik kaldı,
ne “özlem” diyebildim, hafif geldi.
yordum yoruldum sana geldim
ey hayat beni de diğerleri gibi yargıla!
kumsalda kıvranan bir balık kadar
yanlışım sana!
yanıldım, yenildim,al beni
Devamını Oku
ey hayat beni de diğerleri gibi yargıla!
kumsalda kıvranan bir balık kadar
yanlışım sana!
yanıldım, yenildim,al beni




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta