SEN SÖYLE BAHAR
Sen Söyle Bahar
Sen gelince yüreğimde
Umutlar çiçek açmadı mı?
Tutunmadı mı sımsıkı ellerine
Batınca akşam güneşi içim burkulur,
Acılar dolar yüreğe dünyam yıkılır.
Dertler üşenmez gelir yine beni bulur,
Efkârımı kadehe koydum içiyorum.
Hayallerime her gün kefen biçiyorum…
Biliyor musun anne?
Her insan yiğit doğmaz,
Sonradan da yiğit olmaz derdin.
Yiğitlik bilek gücüyle, kalıbıyla ölçülmez.
Yetmez bileğin gücü yiğit olmaya.
Yiğidin bir duruşu olacak. Eğilmeyecek çıkarı için.
Yarınımı doğurur dünümdeki sancılar.
Zemheri kaderime kör kurşunlar sıkıyor.
Paslı kilit vuruyor sevda denen hancılar.
Umuduma acımaz her ün hayal yıkıyor.
Tarif etmez hiçbir söz içimdeki ağıtı.
Hep gece yazılıyor şiirler
Gece giriyor yüreklere sancılar.
Gün boyu avuçlarında biriken
Küller gece savruluyor.
Yastığa yorgana yapışıyor tenler.
Kimi kalp der, kimi yürek der, kimi sol yanım der, kimi de gönül der. Bende gönlüm diyorum. İçinde bulunduğu durum ve cümleye göre adı ve özelliği değişir. Bazen kahramanlık ifade eder bazen acı, ürkeklik ve aşkın temsilcisi hatta yükünü taşıyan cefasını çekendir. Sefasını sürdüğünü fazla gören olmamıştır. Kendisi küçücük bir yumruk kadardır. İnsan vücudunda çok az yer tutar ama görevi büyüktür. İçine dünyayı alacak kadar…
Öyle bir deryadır ki kimi zaman uçsuz bucaksız bir mezarlıktır. Sevdiklerimizi bazen de nefret ettiklerimizi gömdüğümüz. Bazen dünyadır bütün canlıları içine alan. Biz kendimize göre kinle, nefretle, sevgiyle ya da aşkla besler büyütürüz. sevgi, nefret, acı, özlem, çile ile sularız. En çok hangi duygunuzu beslediniz ise onu büyütmüş tür. Size bağlı yönlendirmek. Hani derler ya nereye çekersen oraya gider diye. Kalpte öyle.
Bazen iyi bir silahşordur aklımızla mantığımızla savaşan. Kaybettiği de olur kazandığı da. Ama gönül savaşının kaybı da kazancıda aynıdır. Her şekilde yükünü kendi taşır. Hüzünlü duygu yüklüdür.
En çok anılar mezarlığıdır. Ara sıra anıları çıkartır. İçine gömdüğü ölülerini canlandırır, külleri ateşler canını acıtır gözyaşlarıyla geri çıkarttığı yere gömer. Üstünü örter. Bir daha ki sefere anılarını çıkartana kadar. Bıkmaz usanmaz bu tekrarı yapmaktan. Oysaki her defasında daha çok canı acır, gözyaşlarında boğulur. İzin vermez ebedi gömmeye unutmaya.
Bir insan kaç defa ömründe âşık olabilir ki. Elbette bir defa. Hayatı boyunca bir defa gerçek aşkı sevgiyi tadar. Diğerleri ise sadece heves veya tutkudur. Çoğu sevdiğini zanneder. Belli zaman sonra geçer. Heves biter. Tutkuysa sönüp gider. Gelip geçici duygulardır.
Unutulmaz denilen ne çok şeyi unutmuşturuz. Ayrılamam ölürüm dediğimiz nice şeylerden ayrılmışız, bu dert beni öldürür dediğimiz nice dertlerden kurtulmuşuz, hastalıklar badireler atlatmışızdır. Belli zaman sonra da hiç yaşamamış gibi hissederiz. Sanki bizim yerimize başkaları yaşamış, başkaları çekmiş gibi gelir geçmişler, yaşanmışlıklar…
İÇ DÜNYAN YIKIK ARKADAŞ
Kalabalık içinde yalnızlık yaşıyorsun,
Sahte sevgilerde huzur arıyorsun.
Kalbin aklına küsmüş, dilin susuyor,
-Ne kadar saklasan da belli ediyorsun.
DAĞ GİBİ OLMALI SEVDAM
Dağ gibi olmalı sevdam
Korkmadan sırtımı yaslayabilmeliyim.
Eteklerinde serinlemeli
Huzur bulmalıyım.
Öğrettiğin gerçek yol, gideriz ta gönülden,
Göz kırpmadan veririz, kısa olsa ömürden.
Zerre kadar şüphem yok içimdeki güvenden.
Dağ gibi duruyorsun arkamızda sen baba.
Bin bir maske gizli, tek sandığımız suratta
BAKTIM- BAKTI
Baktım hayat çizgisine,
Baktı bana bu kim diye.
Baktım koyuyor el yerine,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!